|
Muzeum Narodowe w Gdańsku
Oddział Sztuki Dawnej ul. Toruńska 1 Charakter zbiorów: sztuka dawna
Muzeum Narodowe mieści się w budynku dawnego klasztoru franciszkanów, zbudowanym w stylu późnogotyckim w pierwszej połowie XV wieku. Myśl o powołaniu w tym miejscu muzeum powstała w połowie XIX wieku. W latach 1845-1868 mieszkał tu i pracował rzeźbiarz Rudolf Freitag (1805-1890), gromadził zabytkowe obiekty i zabiegał u władz pruskich o zgodę na utworzenie muzeum w tym niszczejącym wówczas historycznym gmachu. W 1872 roku otwarto Muzeum Miejskie (Stadtmuseum), do którego w 1884 roku dołączono zbiory Muzeum Rzemiosła Artystycznego (Kunstgewerbemuseum). Gromadzone wówczas i w następnych dziesięcioleciach, z inicjatywy społecznej i funduszy prywatnych, dzieła sztuki i rzemiosła artystycznego nadal stanowią trzon zbiorów gdańskiego muzeum. Podstawę działu sztuki tworzył zbiór malarstwa niderlandzkiego, rysunku i grafiki europejskiej darowany miastu testamentem przez kupca gdańskiego Jacoba Kabruna (1759-1814), uzupełniany sukcesywnie w ciągu XIX wieku przez jego syna Augusta. Plastykę średniowieczną przekazywały kościoły, znaczna część rzemiosła artystycznego pochodziła z zasobów organizacji miejskich, głównie cechów rzemieślniczych, a także z kolekcji Ludwika Garbe, Lessera Giełdzińskiego, Friedricha Bassnera i innych. Znaczącą rolę odegrały dary rodzin gdańskich i pomorskich: Konopackich, Stumpfów, Trauschke, Luisy Berghold, Adolfa Mundta, Friedricha Henninga. W 1948 roku otwarto pierwszą ekspozycję. Stale poszerza się zbiory zakupami z funduszy państwowych, a także darami od osób prywatnych. Perłą zbiorów Muzeum Narodowego w Gdańsku jest tryptyk „Sąd Ostateczny” Hansa Memlinga.
Opis działalności:
Publikujący: Aneta Konopacka,
data publikacji:
2012.05.10 15:26
|
||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||

