Państwowy Teatr Lalki Tęcza został założony w 1946 roku we wsi Tuchomie przez małżeństwo aktorskie - Elżbietę i Tadeusza Czaplińskich.

 

Premierowym spektaklem była „Szopka Polska” Ludwika Szczepańskiego, wystawiona na Boże Narodzenie w 1946 r. Na początku był to rodzinny, prywatny teatr wędrowny, który wędrował ze swoimi spektaklami od wsi do wsi wozem zaprzężonym w konie, saniami, a później samochodem ciężarowym kupionym w urzędzie likwidacyjnym. Wraz z upaństwowieniem teatru w roku 1966, otrzymał on stałą siedzibę w Słupsku, przy ul. Waryńskiego 2, gdzie mieści się po dziś dzień.

 

Na historię teatru złożyło się kilka pokoleń wybitnych twórców teatru lalkowego, jednak największy wkład w kształtowanie wizerunku artystycznego miała Zofia Miklińska - wieloletnia dyrektor artystyczna. Za dyrekcji Zofii Miklińskiej i Stanisława Mireckiego (lata 1969-1991) w Tęczy zorganizowano kilka naukowych sesji poświęconych tradycji i ludowości w polskim teatrze lalek, wiele wystaw scenografii teatralnej, konkursów dla najmłodszej widowni.

 

W tym okresie zrealizowano szereg przedstawień nawiązujących do tradycji i kultury regionu pomorskiego, jak na przykład „Od Polski śpiewanie” J. Galewicza i M. Kossakowskiej, „Kaszubi pod Wiedniem” J. Karnowskiego, „Damroka i Gryf” N. Gołębskiej oraz „Remus - rycerz kaszubski” E. Mazurkiewicza. Właśnie ten nurt tradycyjnych podań, legend oraz sztuk opartych na polskich obyczajach i obrzędach przez długie lata wyróżniał „Tęczę” z grona innych teatrów lalkowych w kraju.

Ponadto aż 16 przedstawień doczekało się nagrania dla I Programu Telewizji Polskiej. Teatr występował nie tylko na polskich scenach, lecz także na zagranicznych, jak choćby w Rumunii, Niemczech, Rosji, na Litwie, Białorusi, Jugosławii, w Iranie, Słowenii, Słowacji, Estonii, Mołdawii, we Włoszech, na Ukrainie, Węgrzech, Czechach, Serbii, na Łotwie, w Pakistanie, Turcji, w Maroko i w Tunezji.

Od roku 1991 dyrektorem naczelnym i artystycznym teatru jest Małgorzata Kamińska-Sobczyk, absolwentka wydziałów: aktorskiego i reżyserii PWST w Warszawie. W repertuarze teatru pojawiają się współczesne sztuki dla młodzieży („Samobajka” i „Igraszki z bajką”) oraz przedstawienia obejmujące ważne problemy społeczne, na przykład narkomanii („Podwórko marzeń”) oraz uzależnienia od alkoholu(„Zaczarowany Krokus”).

 

Od dnia założenia teatru do dnia dzisiejszego przygotowano ponad 200 premierowych przedstawień. Widowiska te tworzyło wielu wybitnych reżyserów, scenografów, kompozytorów i animatorów. Warto przypomnieć chociażby takie nazwiska jak: Ali Bunsch, Rajmund Strzelecki, Adam Kilian - sztandarowe postaci polskiej plastyki teatralnej, Jerzy Derfel, Krzesimir Dębski, Katarzyna Gaertner, Witold Lutosławski, Jerzy Maksymiuk, Jerzy Stachurski - czołowi kompozytorzy, również wspaniali reżyserzy: Jan Dorman, Janusz Galewicz, Krzysztof Rau, Wojciech Wieczorkiewicz, Stanisław Ochmański.

 

W czerwcu 2001 roku Tęczę spotkało ogromne wyróżnienie: dzięki talentom organizacyjnym dyrektor Małgorzaty Kamińskiej-Sobczyk udało się zorganizować X Międzynarodowy Festiwal Teatrów Lalek Krajów Nadbałtyckich, który połączony z obchodami 55-lecia teatru stał się znakomitą okazją promocji miasta i regionu na arenie międzynarodowej.

Sukces festiwalu zachęcił organizatorów do opracowania formuły własnego festiwalu. Tak oto we wrześniu 2003 r. zorganizowano Międzynarodowy Festiwal Teatrów dla Dzieci i Młodzieży Krajów Kandydujących do Unii Europejskiej Eurofest 2003, który trzy lata później przekształcił się w Międzynarodowy Festiwal Teatrów Lalek Krajów Unii Europejskiej Eurofest.

 

W Państwowym Teatrze Lalki Tęcza znajduje się system elektroniczny wspomagający słyszenie osobom posiadającym indywidualne aparaty słuchowe.

Źródło: www.tecza.slupsk.net

Oprac. AK