|
Lista Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO
Początki Listy Światowego Dziedzictwa Kulturalnego UNESCO sięgają 1968 roku, kiedy zebrani w Paryżu eksperci Organizacji Narodów Zjednoczonych zaczęli zastanawiać się nad kryteriami, które pozwoliłyby na wytypowanie najcenniejszych w skali świata miejsc i obiektów. Podczas konferencji w Sztokholmie w 1972 roku ONZ podjęła rezolucję w sprawie uruchomienia międzynarodowego systemu ochrony światowej spuścizny kulturalnej i naturalnej. 16 listopada 1972 roku w Paryżu przyjęto „Konwencję w sprawie ochrony światowego dziedzictwa kulturalnego i naturalnego". Wśród państw, które ją ratyfikowały, jest również Polska. Wpisanie obiektu czy miejsca na Światową Listę to prestiż, ale również deklaracja stałej opieki państwa i lokalnych społeczności. Ochronie dziedzictwa kulturowego służą uchwalane w drodze negocjacji międzyrządowych akty normatywne oraz liczne programy, stymulujące międzynarodową współpracę w dziedzinie kultury. Konwencja Haska oraz Konwencja o Ochronie Światowego Dziedzictwa są podstawowymi instrumentami, kształtującymi politykę poszczególnych państw w zakresie dziedzictwa kulturowego. Pierwsza z nich ma na celu uświadomienie kierującym operacjami wojskowymi, że istnieją obiekty podlegające ochronie prawnej, tak aby nie znalazły się one w ogniu walk. Druga zaowocowała powstaniem prestiżowej Listy Światowego Dziedzictwa. Jest wśród nich 13 obiektów polskich.
Publikujący: Aneta Konopacka,
data publikacji:
2011.04.22 21:33
|
||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||
