Potok Oliwski od początków istnienia założenia cysterskiego wykorzystywany był gospodarczo przez różnorakie zakłady – młyny, folusze, kuźnice itp.

Pierwsza wzmianka o kuźni nad Potokiem Oliwskim pochodzi z 1597 roku. Aż do początków XX wieku był to dobrze prosperujący zakład przemysłowy. Bryła składa się z trzech części. W pierwszej, znajdującej się po prawej stronie potoku usytuowany jest piec kowalski i młot z dużym, napędzającym go kołem. W drugiej, usytuowanej po lewej stronie potoku, zamontowany jest piec kowalski, duże koło napędzające młot i mniejsze napędzające nożyce do cięcia blachy. Środkowa pełni funkcję pomostu nad potokiem oraz łącznika pomiędzy dwoma częściami produkcyjnymi.

Kuźnia nad Potokiem Oliwskim jest znakomitym przykładem typowego XVII–XVIII-wiecznego zakładu przemysłowego napędzanego wodą. Obecnie we wnętrzach mieści się oddział warszawskiego Muzeum Techniki. 

   Powrót