Molo w Sopocie
                                                            

Molo jest wspartym na masywnych drewnianych palach pomostem spacerowym usytuowanym prostopadle do linii brzegowej. Posiada 511,5 m długości i 10 m szerokości.

Pierwotnie w 1827 roku była to lekka drewniana, ażurowa konstrukcja z poręczami. Stanowiła przedłużenie ciągu spacerowego z sali imprezowej zakładu kąpielowego nad morze.

Pierwsze molo o długości 41 m wybudowali żołnierze rosyjscy ze stacjonującej w pobliżu rosyjskiej floty wojennej w roku 1817. Z czasem obiekt rozbudowywano, stopniowo zwiększając jego długość (w 1842 r. do 65 m). W 1902 r. Sopot otrzymał prawa miejskie i od tej pory z kasy miasta finansowano kolejne rozbudowy. W 1910 r. molo osiągnęło długość 315 m, a w 1927 r., po urządzeniu parku kuracyjnego, 455 m. Z tego okresu pochodzi też zasadnicza forma obiektu. Proces ciągłej rozbudowy trwał aż do wybuchu II wojny światowej. W 1939 r. molo miało długość 512 m, zostało powiększone o ostrogę południową służącą do cumowania łodzi. Po wojnie w wyglądzie nie nastąpiły zasadnicze zmiany, ograniczono się jedynie do doraźnych prac remontowych. W latach 1999-2000 wielokrotnie niszczoną przez sztormy głowicę wzmocniono stalowymi palami.

Obecnie molo składa się z czterech części: tzw. solarium u nasady, trzonu, zakończenia - tzw. głowicy i bocznego, południowego ramienia długości 130m. – tzw. ostrogi. Jednocześnie posiada pokłady dolne, a od północy pokład boczny przystosowany do cumowania statków pasażerskich. Jest wizytówką i atrakcją turystyczną Sopotu.


                                                                                                    Oprac. ROBiDZ w Gdańsku

   Powrót