Kościół ewangelicki (obecnie rzymskokatolicki kościół filialny pw. Bożego Ciała) w Jasieniu (gmina Czarna Dąbrówka, powiat bytowski) zawdzięcza swe powstanie miejscowemu dziedzicowi Mikołajowi Wawrzyńcowi von Wussow, który w 1699 r. wzniósł obecną świątynię jako dworską kaplicę. Status kościoła uległ zmianie dopiero w końcu XIX w., kiedy w Jasieniu ustanowiono parafię ewangelicką.

W 1810 r. obiekt był remontowany i rozbudowany, kolejne zmiany wprowadzono w połowie XIX w. i w latach 20. XX w. Kościół w Jasieniu to budowla o konstrukcji szkieletowej z tynkowanym wypełnieniem ceglanym. Jednonawowe wnętrze powiększono wtórnie o wąski i niski aneks, stąd spotykane niekiedy określenie - półtoronawowy. Od wschodu część prezbiterialna zakończona jest trójbocznie, od zachodu na osi pierwotnej nawy - kwadratowa, dwukondygnacyjna wieża.

Nad korpusem trzcinowy dach dwuspadowy przechodzący od wschodu w trójpołaciowy, nad wieżą ceramiczny dach namiotowy o wygiętych połaciach, zwieńczony chorągiewką. We wnętrzu drewniany deskowy strop imitujący sklepienie kolebkowe z lunetami, na ścianie zachodniej empora muzyczna. Południowa ściana boczna, nadwieszona na drewnianych słupach, otwiera nawę w kierunku niskiego aneksu.

Z dawnego wyposażenia wnętrza zachowany jest manierystyczny ołtarz z początku XVII w., barokowa chrzcielnica z II poł. XVII w., ambona z I ćw. XIX w. (przeniesiona z kościoła w Rokitach). Na wieży wisi dzwon z 1584 r., pochodzący z pierwszego kościoła w Jasieniu (inskrypcje z data i nazwiskiem fundatora).