Kaplica grobowa Sierakowskich (obecnie kościół parafialny pw. św. Maksymiliana Kolbego) w Waplewie Wielkim (gmina Stary Targ, powiat sztumski) została wzniesiona w 1873 r. z inicjatywy właścicieli Waplewa Alfonsa Sierakowskiego i jego żony Marii z Sułtanów. Projekt budowli ok. 1867 r. wykonał Eduard Jacobsthal. Swą pierwotna funkcję kaplica pełniła do II wojny światowej, po 1945 utworzono w niej kościół filialny, a następnie parafialny.

Jest to budowla utrzymana w stylu neoromańskim, jednonawowa, założona na planie prostokąta. Od wschodu posiada szerszą od nawy, bardziej monumentalną częścią frontową zwieńczoną wieżyczką, od zachodu małą wieloboczną absydą prezbiterialną. W niewielkim ryzalicie frontowym umieszczone jest główne wejście o uskokowym obramieniu, ponad nim w pasie wydzielonym gzymsem znajdują się tarcze herbowe fundatorów i dwie trójłuczne, arkadowe blendy.

Elewacje kaplicy opracowane są dość skromnie: w partii cokołowej, ponad kamienną podmurówką zastosowano boniowanie, w wyższych patiach ściany są gładkie. Otwory okienne zamknięte półkoliście, w ścianach absydy i wieżyczki - profilowane okulusy. Dwuspadowe dachy kaplica i wielopołaciowy dach absydy kryte są łupkiem, w podziemiach znajduje się krypta grobowa z pochówkami.

Wnętrze kaplicy przekryte jest drewnianym stropem na kroksztynach, na ścianie wschodniej znajduje się empora muzyczna wspartą na trójłucznej arkadzie. Wyposażenie kaplicy to barokowy ołtarz ze złoconymi ażurowymi uszakami (ok. 1700 r.), drewniana późnogotycka figura Madonny z Dzieciątkiem pochodząca ze zwieńczenia ołtarza głównego kościoła Mariackiego w Gdańsku (mistrz Michał z Augsburga), kilka barokowych obrazów i rzeźb. Na ścianach kaplicy znajdują się epitafia Anny Teodory Sierakowskiej (ok. XVIII w.) i późniejszych właścicieli Waplewa oraz dwudziestowieczne tablice pamiątkowe poświęcone tragicznie zamordowanym w 1939 r. przedstawicielom rodziny Sierakowskich. 

 

   Powrót