|
|
Fortyfikacje w Jastarni
 Schron Saragossa Fot. J. Dąbrowski Jastarnickie fortyfikacje powstały w 1939 roku, w przewężeniu półwyspu Helskiego, w pasie o szerokości 200 metrów. Składają się z czterech ciężkich schronów bojowych pierwszej linii oporu oraz jednego lekkiego schronu drugiej linii.
Schrony pierwszej linii – (licząc od południa) Sokół, Sęp, Saragossa i Sabała – są obiektami żelbetowymi, jednokondygnacyjnymi, o grubości ścian 125-300 cm i grubości stropów 170-180 cm. Wszystkie schrony wyposażone były w elementy stalowe – drzwi pancerne, strzelnice, zrzutnie granatów czy kopuły pancerne. Miały także wszelkie niezbędne systemy – wentylacyjne, grzewcze, elektryczne, maskujące itp. – wynikające z ich funkcji obronnej. Ciężkie schrony w Jastarni są obiektami wieloizbowymi, o nieco zróżnicowanej konstrukcji, ale ujednoliconej funkcji obronnej w systemie tradytorowym do ostrzału ogniem bocznym ze strzelnic oraz ostrzału frontalnego z kopułek pancernych. Schrony ośrodka oporu w Jastarni są jednymi z lepiej zachowanych tego typu obiektów w naszym kraju, świadczących o wysokim poziomie budownictwa obronnego polskich konstruktorów w okresie międzywojennym.  Schron Sęp Fot. J. Dąbrowski Oprac. ROBiDZ w Gdańsku
Publikujący: Aneta Konopacka,
data publikacji:
2011.04.19 13:27
|
|||
|
||||
