Niewielki zameczek w Grabinach na Żuławach Gdańskich powstał na przełomie XIV i XV wieku jako siedziba wójta krzyżackiego. Funkcja ta była związana z działaniem administracji i gospodarki rolnej zakonu. Założenie miało kształt prostokątnego podwórza, otoczonego murami obronnymi z basztą, skrzydłem mieszkalnym i zabudowaniami gospodarczymi. 

Po wojnie trzynastoletniej (1454-1466) zrujnowany zamek przeszedł na własność miasta Gdańska. Dzięki staraniom radnych budowla została odbudowana w latach 1514-1518.

Kolejne konflikty zbrojne Krzyżaków (m.in. ze Stefanem Batorym) czy wojny napoleońskie, a także katastrofalne powodzie (zwłaszcza pod koniec XVII w.) sprawiły, że miejsce to ponownie popadło w ruinę. 

Ostateczną, dzisiejszą formę zamek uzyskał w pierwszej połowie XIX wieku. Na ruinach niegdysiejszego zameczku powstały nowe zabudowania gospodarcze, rozbudowano skrzydło mieszkalne, w jednej z dawnych izb czeladnych urządzono kaplicę. Z pierwotnego założenia zachowały się jedynie piwnice i fragmenty murów.

Dodatkowym atutem krajobrazowym całego założenia jest ponad 3-hektarowy park ze stawami i starodrzewem.

Po II wojnie światowej zabudowania w Grabinach-Zameczku były użytkowane przez PGR w Pruszczu Gdańskim, stopniowo popadały więc w coraz większą ruinę, jak bardzo wiele podobnych miejsc w Polsce. Obecnie budynek jest własnością gminy Suchy Dąb, po odzyskaniu z rąk prywatnego właściciela. Daje to nadzieję na odrestaurowanie pozostałości po zamku.