Używamy cookies i podobnych technologii w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że ciasteczka będą umieszczane w Twoim urządzeniu elektronicznym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

 

Pomorskie smaki

Wyszukaj w serwisie
 
 
 
 
 
Wrota Pomorza 
 
Pomorskie smaki 
 
Lista produktów tradycyjnych

Syrop z mniszka lekarskiego

Na liście produktów tradycyjnych od 8 marca 2007 roku. 

Syrop z mniszka lekarskiegoSyrop z mniszka lekarskiego jest gęsty, klarowny, konsystencją przypomina miód. Nie zawiera konserwantów ani sztucznych barwników.
 
Niekonwencjonalne metody leczenia były znane od wieków, w literaturze często występują herbatki, napary, wyciągi, nalewki, a wśród wielu specyfików również syropy o gęstej konsystencji z dużą zawartością cukru, nadającego im trwałość i długą przydatność do spożycia.
 
Niektóre z dawnych receptur, np. na syrop z mniszka lekarskiego, stosowane są do dzisiaj. Mniszkowi lekarskiemu (Taraxacum officinale), powszechnie traktowanemu jako chwast, trudno przypisać historię pochodzenia i tradycje, podobnie jak syropowi z mniszka lekarskiego trudno przypisać związek z jakimkolwiek regionem Polski.
 
W Internecie i literaturze można odnaleźć informacje na temat stosowania tej rośliny do wyrobu syropu w rejonie beskidzkim (wspieranie lokalnej tradycji), na Kielecczyźnie, w Górach Świętokrzyskich, okolicach Koszalina (w tym dyplom za zajęcie III miejsca w konkursie Nasze Kulinarne Dziedzictwo 2005, za „miodek” z mniszka). Zastosowanie mniszka lekarskiego i jego właściwości lecznicze zostały opisane w literaturze i potwierdzone badaniami.
 
Elżbieta Szot-Radziszewska, „Sekrety ziół: wiedza ludowa, magia, obrzędy, leczenie” (Warszawa 2005, Wydawnictwo TRIO): Mniszek lekarski, mlecz, dmuchawiec, mlic – z kwiatów sporządzają miód na wątrobę" – pięćset kwiatków zasypują cukrem (pół kilograma), dodają pół litra wody i cytryny (pół kilograma), gotują i zalewają w słoiki, stosują według ściśle określonych dawek; z kwiatów sporządzają też syrop i piją na przeziębienia i przy kaszlu" – kwiatki zasypane cukrem stawiają na słońcu; inny przepis na syrop – pięćset kwiatków zasypać cukrem, dodać wody i postawić na dwadzieścia cztery godziny, następnie wycisnąć mlecz i gotować trzy godziny; suszą ziele urwane przy samym korzeniu, napar piją przy nadciśnieniu i na wzmocnienie organizmu.
 
Maria Treben, „Apteka Pana Boga” (Warszawa 1980): Mniszek pospolity, inne nazwy to: mlecz lekarski, dmuchawiec, świni mlecz, męska stałość, wole oczy, lwi ząb, podróżnik mieczowaty. Co roku na wiosnę z kwiatów mniszka robię syrop, który smakuje wybornie, a jednocześnie jest korzystny dla zdrowia. Piernik na Boże Narodzenie robię tylko z tego syropu. Kiedyś moja matka spotkała kobietę niosącą w fartuchu kwiaty mniszka. Zapytana, co będzie z nimi robić, podała przepis na pyszny syrop mniszkowy. Przepis ten podaję poniżej do wykorzystania: cztery kopiaste garście koszyczków mniszka zalewa się jednym litrem zimnej wody i powoli ogrzewa aż do wrzenia. Po zagotowaniu garnek zdejmuje się z kuchenki i odstawia na noc. Następnego dnia wlewamy wszystko na sito. Cedzimy, a potem dobrze wyciskamy kwiaty obydwiema rękami. Do soku dodajemy 1 kg nieczyszczonego cukru i pół cytryny pokrojonej na plasterki (jeżeli cytryna była pryskana to skórkę odrzucamy). Jeśli doda się więcej cytryny to smak będzie cierpko-kwaśny. Garnek bez pokrywki stawia się na kuchence, którą nastawia się na najwolniejsze grzanie, aby zachować wszystkie witaminy. Ciecz odparowuje się bez gotowania. Całość należy raz lub dwa razy oziębić, aby sprawdzić czy konsystencja syropu jest prawidłowa.
 
Irena Gumowska, „Deptane po drodze” (Wydawnictwo PTTK Kraj, Warszawa 1989): W Czechosłowacji przygotowuje się też inny domowy lek z mniszka. 350 do 400 kwiatostanów trzeba dokładnie umyć i zalać litrem zimnej wody. Zagotować, dodać jedną cytrynę pokrajaną w plasterki i jeszcze gotować pod przykryciem 15 minut. Zostawić do następnego dnia. Przecedzić płyn przez stylonowe sito i do otrzymanego soku dodać 1 kg cukru (można mniej, ale nie mniej niż 75 dag) i gotować na małym ogniu od 45 minut do 2 godzin, odparowując. Otrzyma się ok. pół litra płynu o konsystencji miodu. Gorący sok przelewa się do gorących słoiczków lub butelek i na 20 minut przykrywa kocem (sucha pasteryzacja).






Publikujący: Ludmiła Jezierska, data publikacji: 2011.05.09 15:54