76-200 Słupsk

ul. Szarych Szeregów 14

tel./fax (059) 84 29 829

e-mail: park@dolinaslupi.pl
www: www.dolinaslupi.pl

 

Park Krajobrazowy Dolina Słupi został utworzony w 1981 roku i jest jednym z najstarszych parków krajobrazowych w Polsce. Jego powierzchnia wynosi 37 040 ha i wraz ze swoją otuliną - 83 170 ha, obejmuje obszar środkowego biegu rzeki Słupi i jej zlewni od miejscowości Soszyca do drogi Krępa-Łosino. Park Krajobrazowy "Dolina Słupi" jest parkiem typu dolinnego, a jego teren został ukształtowany w okresie topnienia północnoatlantyckiego lądolodu, co przyczyniło się do bogactwa form krajobrazu i znacznego zróżnicowania wysokościowego terenu. Park ma silnie rozwiniętą sieć hydrograficzną z licznymi jeziorami (także lobeliowymi) i dopływami Słupi. Deniwelacje terenu wahają się od 20 do 220 m n.p.m., tworząc krajobraz o charakterze podgórskim z bogatą szatą roślinną, licznymi strumieniami i zbiornikami wodnymi. 72% powierzchni parku stanowią lasy, natomiast pozostałe 28% przypada na jeziora, łąki i grunty orne oraz drogi i zabudowania. Wśród lasów przeważają bory sosnowe na równinach sandrowych, mniejsze powierzchnie porośnięte są lasami liściastymi, głównie buczynami na obszarach morenowych. Do bardzo interesujących formacji roślinnych należą torfowiska, a wśród nich szczególnie cenne fragmenty nawiązujące do torfowisk wysokich. Ważnym elementem krajobrazu są jeziora o różnej wielkości, kształcie i pochodzeniu, na czele z największym jeziorem parku - Jasień (590 ha). Do najcenniejszych przyrodniczo należą jeziora lobeliowe z ich reliktową roślinnością.

Na terenie Parku stwierdzono dotychczas 748 gatunków roślin naczyniowych, w tym 77 gatunków drzew i krzewów oraz 671 gatunków roślin zielnych. 43 gatunki podlegają prawnej ochronie gatunkowej, 29 - objętych jest ochroną ścisłą i 14 - ochroną częściową.

Wśród roślin naczyniowych do najcenniejszych należą gatunki z rodziny storczykowatych, jak również rośliny wskaźnikowe jezior lobeliowych (lobelia jeziorna, poryblin jeziorny i brzeżyca jednokwiatowa), rosiczki, przygiełki, pełnik europejski czy bagnica torfowa.

Na terenie Parku występują wszystkie typy torfowisk tj. wysokie, przejściowe i niskie.

Wiele jest gatunków grzybów, w tym chronione (soplówka gałęzista, szmaciak gałęzisty i sromotnik bezwstydny). Wśród porostów stwierdzono 197 gatunków.

Na obszarze Parku stwierdzono 41 gatunków ssaków, z których 16 podlega ochronie gatunkowej. Z uwagi na dużą lesistość parku licznie występują tu jelenie, sarny i dziki. Z drapieżników spotykamy: kuny, tchórze, gronostaje, łasice, norki, lisy, jenoty i borsuki. Na uwagę zasługuje licznie występująca wydra oraz bóbr.

Bogato przedstawia się ornitofauna. Można tu spotkać 138 gatunków ptaków, w tym 129 objętych ochroną gatunkową. Na szczególną uwagę zasługuje gniazdowanie gągoła, błotniaka zbożowego, kani rdzawej, bielika, orlika krzykliwego i puchacza - ptaków zagrożonych i wpisanych do "Polskiej czerwonej księgi zwierząt".

Wśród podmokłych terenów znakomite warunki rozwoju znalazło 10 gatunków płazów, 4 gatunki gadów: żmija zygzakowata, padalec zwyczajny oraz jaszczurki – zwinka i żyworodna. Obszar parku z jeziorami, licznymi strumieniami i rzekami stwarza dogodne środowisko życia dla wielu gatunków ryb, w tym cennych ryb wędrownych: łososia i troci. Wśród bezkręgowców na uwagę zasługuje fakt występowania raka szlachetnego.

Rezerwaty
Grodzisko Borzytuchom - leśny
Jezioro Małe i Duże Sitno - wodno-torfowiskowo-leśny
Gniazda Orła Bielika - ornitologiczny
Gołębia Góra - krajobrazowo-leśny

   Powrót