Elektrownia „Struga” we wsi Soszyca

Elektrownia „Gąskowo” w Gałąźni Małej

Elektrownia „Strzegomino” - w Konradowie

Elektrownia w Krzyni

Elektrownia w Skarszewie Dolnym na rzece Skotawie

Elektrownia w Słupsku koło Zamku Książąt Pomorskich

---

1) pieszo

2) rowerem

3) samochodem

4) kajakiem

---

W 1999 roku utworzono produkt markowy turystyki wiejskiej „Szlak najstarszych elektrowni wodnych" w Parku Krajobrazowym "Dolina Słupi”obejmujący 5 zespołów hydrotechnicznych zawartych w trójkącie łączącym Słupsk, Lębork i Bytów.

 

Elektrowniom wodnym towarzyszą kanały, jazy, sztolnie, syfony, rurociągi oraz budynki mieszkalne. Całość tworzy unikatowy w skali Europy system, profesjonalnie oznakowany i przygotowany do obsługi turystyki pieszej, rowerowej, samochodowej oraz wodnej.

Budynek elektrowni pochodzi z 1896  roku. Prąd produkuje się tu od 1925 roku, wcześniej w tym miejscu funkcjonował tartak, suszarnia i fabryka papy. W skład zespołu hydroenergetycznego wchodzi 1,7 kilometrowej długości kanał doprowadzający wodę z jeziora Żukowskiego. Spadek wynosi 14,1 km. W budynku pracuje turbina Francisa z 1896 roku, dająca moc 250 kW. Wielką atrakcją jest umieszczona we wnętrzu elektrowni tablica nastawcza z przyrządami z lat 20-tych XX wieku, m.in. żarówkami węglowymi.

 

Podążając z biegiem Słupi napotykamy największą na Słupi elektrownie wodną - „Gąskowo” w Gałąźni Małej. Obiekty tej elektrowni stanowią unikalny na skalę europejską przykład rozwiązań technicznych, wkomponowanych w naturalny krajobraz.
Elektrownia Gałąźnia Mała została zbudowana w 1914 roku. Na rzece Bytowej zbudowano jaz, dzięki czemu powstał zalew na Bytowej, który łączy się ze Słupią wpływającą do jeziora Głębokiego. Z niego woda przepływa pod szosą podziemnym syfonem i następnie płynie kanałem do „zamku wodnego”, z którego rurociągami kierowana jest na turbiny elektrowni. Spadek wody wynosi 38,5 m.

Budynek elektrowni w Gałąźni usytuowano powyżej pierwotnego ujścia rzeki Kamienicy do Słupi. W budynku z 1914 roku znajduje się 5 turbin Francisa z generatorami wytwarzającymi 3500 kW. Na turbiny wodę doprowadzają 2 stalowe rury o średnicy 190 cm.

Elektrownia wodna - „Strzegomino” - w Konradowie wybudowana została w latach 1922-1924. Żeby spiętrzyć wody rzeki Słupi przegrodzono dolinę rzeczną 460 metrowej długości zapora ziemną, uzyskując 12 metrowy spadek wody.

W wyniku rozlania się wód Słupi powstał 40 hektarowy zbiornik zaporowy Konradowo.  Z niego wody rzeki kierowane są 960 metrowej długości kanałem na turbiny elektrowni. Z trzech turbozespołów uzyskiwana jest moc 2310 kW.

Podobne rozwiązanie techniczne zostało zastosowane przy budowie kolejnej elektrowni wodnej, zbudowanej w latach 1925-1926, w Krzyni.

Zapora ziemna o długości 250 metrów spiętrza wody Słupi, dając 7 metrowy  spadek i tworząc zbiornik zaporowy Krzynia. W budynku elektrowni znajdują się 2 turbozespoły pozwalające na uzyskanie mocy 830 kW. 

 

W 1922 roku na największym dopływie Słupi - rzece Skotawie w Skarszewie Dolnym została zbudowana kolejna elektrownia wodna. Tak jak w Soszycy początkowo, od 1868 roku, funkcjonowała jako papiernia, którą po pożarze przebudowano na elektrownie wodną. W budynku znajduje się 1 turbozespół o mocy 160 kW.

 

Ostatnia elektrownia wodna w dorzeczu Słupi zlokalizowana została przy młynie zamkowym koło Zamku Książąt Pomorskich w Słupsku.